Wim Kieft over zijn periode bij Ajax in 1982

Wim Kieft behoeft geen verdere introductie. Hij was in de beginjaren 80 een dominante speler in de Nederlandse eredivisie. Als echte goalgetter scoorde hij er lustig op los. Uiteindelijk sleepte hij een buitenlandse transfer in de wacht en ging hij bij AS Pisa spelen in Italië.

Bij Ajax was hij het jonkie die in de schaduw van Johan Cruyff uitgroeide tot een publieksfavoriet. Nog steeds roemt hij Johan Cruyff als zijn grootste voorbeeld. Uiteindelijk werd hij in 1982 Europees topscorer met 32 doelpunten. Na zijn terugkeer uit het buitenland ging hij aan de slag bij PSV waar hij meer dienend speelde. Het was een geweldig team met mannen als Romario, Vanenburg, Gerets, Lerby en van Breukelen. Hij transformeerde van een echWim Kieftte goalgetter naar meer een aangever, waarbij de legendarische Romario de afronder werd. Ook met PSV werden grote successen behaald.

Wat velen niet weten is dat Wim Kieft eigenlijk de roem schuwde en behoorlijk onzeker en verlegen is. Alle aandacht voor zijn persona deed hem destijds weinig en nu evenmin. Echte passie voor voetbal ontbrak. Eenmaal met pensioen vertrouwde hij journalisten toe dat hij voetbal puur als werk zag, niet als passie. Alleen in de beginjaren bij Ajax beleefde Kieft plezier aan de sport, daarna werd het voor hem naar eigen zeggen een sleur.

Dat Wim Kieft niet het zonnetje in huis is openbaarde zich later ook in zijn TV werk. Als commentator viel zijn negativiteit over voetbal vaak op. Hij kwam over als een zure man en dat irriteerde vele kijkers. Uiteindelijk bleek dat Wim Kieft grote persoonlijke problemen kende. Hij moest afkicken van alcohol en cocaïne en schreef daarna een openhartig boek over z’n leven en de problematiek die hij heeft ervaren. Dit boek werd goed ontvangen en is een mooi inkijkje in de gecompliceerde ziel van deze sympathieke maar getergde ex-voetballer.