Erop of eronder: Oranjes kwalificatiereeks bereikt een climax

Na twee verlieswedstrijden in September (Turkije en IJsland) was het Nederlandse volk praktisch in shock. De kans op deelname aan het eindtoernooi was inmiddels drastisch geslonken en men hield rekening met een zomer zonder Oranje. Iemand die Nederland een beetje kent weet dat een EK of WK zo ongeveer het grootste feestje van de zomer is. Het houdt het land volledig in de greep, straten en pleinen oranje kleuren en wedstrijden worden buiten, samen met de buurt beleefd. Het niet halen van het EK is kortom een ramp van formaat.

Danny Blind, de grote roerganger ontving inmiddels wederom het nodige aan kritiek. Logisch als het niet goed gaat met Oranje en het team verlies op verlies stapelt. Het werd toch wel pijnlijk duidelijk dat zijn ondoorzichtige selectiebeleid debet was aan de slechte resultaten. Ook de tactiek en spelerskeuze bleef niet altijd onbesproken. De keuze voor Promes over Huntelaar in de vorige wedstrijd leverde hem met name veel kritiek op. Toch werd er niet om zijn ontslag gevraagd. Iedereen was het er wel over eens dat dit niet het juiste moment was voor een coach wissel. Het kleine beetje stabiliteit dat zich nog in de ploeg bevond moest koste wat het kost behouden worden.

Een oplossing voor het nakende pensioen van Wesley Sneijder leek verder dan ooit. De routinier zit in de nadagen van z’n carrière en een opvolger werd nog niet gevonden. Hakim ZiyechDe gedoodverfde opvolger, Hakim Ziyech besloot tot overmaat van ramp ook nog eens te kiezen voor het nationale team van Marokko. Een aderlating voor een dwalend team met een latent gebrek aan creativiteit. Tot overmaat van ramp werd er in de pers geopperd dat Ziyech best over te halen was om voor Oranje te kiezen. Ook werd er geïnsinueerd dat een daadkrachtige bondscoach een eventuele selectie van Ziyech had kunnen bewerkstelligen.