Nederland-Duitsland. Altijd een beladen duel

Van het affiche Nederland-Duitsland gaat bij menigeen het hart sneller kloppen. Dit zijn altijd beladen duels, zelfs als het een vriendschappelijke pot betreft. De rivaliteit is groot en dat is eigenlijk altijd zo geweest. Zelfs de Tweede Wereldoorlog speelt nog een rol, ook al is het zo lang geleden. De Nederlanders zien Duitsland toch als een soort grote broer. Een broer die misschien toch net iets beter kan voetballen en juist daarom verslagen moet worden. Voor het kleine Nederland smaakt niets zoeter dan een overwinning op de oosterburen.

Helaas gebeurt het niet zo vaak, meestal trekt Oranje aan het kortste eind. Uiteindelijk zijn de Duitsers praktisch onverslaanbaar omdat ze een ijzersterke teammentaliteit combineren met hoogwaardig tactiek en een surplus aan individuele kwaliteiten. Uiteindelijk is Duitsland een veel groter land met veel meer potentiële internationals. De Duitsers beginnen toernooien met slechts 1 doel in hun achterhoofd, de uiteindelijke winst.

The Netherlands GermanyDe laatste keer dat Nederland van de Duitsers won was al weer in 2002 en het betrof hier slechts een oefeninterland. Uiteindelijk werd het 3-1. Een aardige uitslag. Sindsdien is er verloren en vooral vaak gelijkgespeeld.

Vooral in 1974 deed het verlies pijn, het was immers de WK finale. Nederland was de overgrote favoriet voor de neutrale toeschouwer, uiteindelijk speelde Duitsland het spelletje slimmer en vooral de Duitser Sepp Maier hield achterin huis tegen Cruyff en Van Hanegem. Oranje ging met 2-1 onderuit.

Sportieve revanche vond plaats in 1988. Eindelijk werden de Duitsers verslagen. Het was knokvoetbal die dag en met een vleugje geluk werd de einduitslag op 2-1 bepaald. Vraag aan een willekeurige Hollander welke wedstrijd hem of haar het meest bijstaat en deze wedstrijd komt 9 van de 10 keer uit de bus. Oranje stoomde door en rolde Rusland op in de finale en mocht zich eindelijk Europees kampioen noemen.

Read More

Feyenoord: is het tobben voorgoed voorbij?

Bij Feyenoord is het nooit saai. Garanties op goed spel en goede klasseringen zijn er eigenlijk nooit, maar daar krijg je wel een heleboel spanning en sensatie voor terug. Heel veel passie, maar jammer genoeg ook altijd een vleugje controverse. De club kenmerkt zich door een kolkend stadion bevolkt met de grootste groep gepassioneerde supporters in Nederland, het Legioen. Niet alleen fanatiek in het stadion, ook met betrekking tot het beleid roeren ze zich en dat levert soms vervelende situaties op, zoals in September 2011 toen het bestuur werd bedreigd en hun kantoren in het Maasgebouw werden bestormd door een horde boze fans.

Toch lijkt er zich een kentering af te tekenen. Feyenoord presteert de laatste jaren zeker niet sleFeyenoordcht. Van aansluiting bij Ajax en PSV is er vooralsnog geen sprake, maar de club volgt op relatief korte afstand en kan in ieder geval de subtop op afstand houden.

Belangrijker wellicht is het feit dat Feyenoord eindelijk financieel stabiel lijkt. Door de jaren heen werd de club geplaagd door allerlei financiële problematiek, zeker in de periode dat Jorien van de Herik aan het roer stond. Maar er werd ingegrepen en van Herik werd aan de kant geschoven. Eigen initiatief van de fans zorgde voor de broodnodige kapitale injecties en de club hield uiteindelijk het hoofd boven water.

In 2011 bepaalde de KNVB dat de club eindelijk financieel gezond was en kon de weg naar sportief succes worden hervat, dit keer op basis van een gezonde financiële situatie.

Dit seizoen is er een van uitersten. Het team presteerde eigenlijk uitstekend totdat er ineens 7 keer op rij verloren werd. Coach Giovanni van Bronckhorst was een zenuwinzinking nabij en versterking werd ingeroepen in de vorm van Dick Advocaat die nu assisteert waar nodig. Sindsdien wordt er weer gewonnen en de club stevent af op Europees voetbal. Absolute uitblinker is Dirk Kuyt. De routinier is al in de jaren 30 maar presteert nog uitstekend en scoort opvallend vaak.

Read More

Virgil van Dijk: Oranjes nieuwe leider in de verdediging?

Virgil van Dijk baart opzien in de Premier League. Hij speelt sterk en dwingend. Bovendien toont hij leiderschapskwaliteiten. In de competitie speelt Virgil bij Southampton, de club waar Ronald Koeman de lijnen uitzet. Waar het in de competitie allemaal op rolletjes gaat voor de verdediger, heeft hij bij Oranje nog niet volledig kunnen overtuigen. Vooral in de eerste helft tegen Frankrijk (oefenwedstrijd) oogde zijn spel fragiel.

Van Dijk schuurt een beeVirgil van Dijktje tegen de selectie aan op het moment, hij is verre van een vaste keus. Zijn transfer van Celtic naar Southampton heeft ‘m wel een sterkere kandidaat gemaakt. De competitie in Schotland wordt toch gezien als een soort fopcompetitie, zeker nu Glasgow Rangers het veld hebben moeten ruimen. Nu hij bij Southampton wekelijks op het veld staat heeft hij zich met meer nadruk in de kijker gespeeld bij bondscoach Danny Blind. De bondscoach krijgt nu de kans om Virgil aan het werk te zien tegen de absolute wereldtop en daar doet van Dijk zijn voordeel mee. Hij krijgt eindelijk de kans om zich het team binnen te wurmen.

Wat dat betreft heeft het feit dat Oranje het EK niet speelt Virgil van Dijk geen windeieren gelegd. De focus ligt nu nadrukkelijk op jong talent nu er tijd is om aan een nieuw team te bouwen, een team dat toekomstbestendig is en voor een groot deel uit jonge spelers bestaat. Virgil van Dijk is wat dat betreft pas 24.

Ondanks de bescheiden staat van dienst tot nu toe hing er destijds wel een prijskaartje van 16 miljoen euro aan de verdediger toen hij van Celtic overkwam. In Nederland kwam hij alleen uit voor FC Groningen. Dit duidt op de grote verwachtingen die men koestert met betrekking tot deze verdediger. Tot op heden maakt hij deze verwachtingen zeker waar, maar om echt door te breken in het internationale voetbal zal hij toch een vaste waarde zien te worden bij Oranje.

Read More

Wim Kieft over zijn periode bij Ajax in 1982

Wim Kieft behoeft geen verdere introductie. Hij was in de beginjaren 80 een dominante speler in de Nederlandse eredivisie. Als echte goalgetter scoorde hij er lustig op los. Uiteindelijk sleepte hij een buitenlandse transfer in de wacht en ging hij bij AS Pisa spelen in Italië.

Bij Ajax was hij het jonkie die in de schaduw van Johan Cruyff uitgroeide tot een publieksfavoriet. Nog steeds roemt hij Johan Cruyff als zijn grootste voorbeeld. Uiteindelijk werd hij in 1982 Europees topscorer met 32 doelpunten. Na zijn terugkeer uit het buitenland ging hij aan de slag bij PSV waar hij meer dienend speelde. Het was een geweldig team met mannen als Romario, Vanenburg, Gerets, Lerby en van Breukelen. Hij transformeerde van een echWim Kieftte goalgetter naar meer een aangever, waarbij de legendarische Romario de afronder werd. Ook met PSV werden grote successen behaald.

Wat velen niet weten is dat Wim Kieft eigenlijk de roem schuwde en behoorlijk onzeker en verlegen is. Alle aandacht voor zijn persona deed hem destijds weinig en nu evenmin. Echte passie voor voetbal ontbrak. Eenmaal met pensioen vertrouwde hij journalisten toe dat hij voetbal puur als werk zag, niet als passie. Alleen in de beginjaren bij Ajax beleefde Kieft plezier aan de sport, daarna werd het voor hem naar eigen zeggen een sleur.

Dat Wim Kieft niet het zonnetje in huis is openbaarde zich later ook in zijn TV werk. Als commentator viel zijn negativiteit over voetbal vaak op. Hij kwam over als een zure man en dat irriteerde vele kijkers. Uiteindelijk bleek dat Wim Kieft grote persoonlijke problemen kende. Hij moest afkicken van alcohol en cocaïne en schreef daarna een openhartig boek over z’n leven en de problematiek die hij heeft ervaren. Dit boek werd goed ontvangen en is een mooi inkijkje in de gecompliceerde ziel van deze sympathieke maar getergde ex-voetballer.

Read More

Het interview met de assistent-coach Marco van Basten

Marco van Basten behoeft eigenlijk geen introductie, we kennen hem immers als een van de grootste voetbaltalenten die Nederland ooit heeft voortgebracht. Zijn doelpunt tijdens de EK finale in München staat wat dat betreft nog op ons netvlies gebrand. Mede dankzij hem werd er in 1988 eindelijk een finale gewonnen, een zege die voor een groot gedeelte op het conto van ‘San Marco’ mag worden bijgeschreven, want ook in de groepswedstrijden was hij dominant en pikte hij z’n doelpuntjes mee.

Marco van Basten is enigszins mediaschuw en interviews zijn helaas schaars. Wel is er uit zijn mond op te maken dat de grootste teleurstelling in zijn carrière het missen van het EK in 2016 is. Als reden voor het falen noemt hij het volledige gebrek aan spelers die de kloof tussen de routiniers en nieuwe talenten kunnen overbruggen. Spelers zijn of de 30 gepasseerd en in de herfst van hun carrière of piepjong en nog zonder ervaring. Wel merkt Marco van Bastenhij op dat dit ook het geval was in 1982 en 1988. Wat dat betreft is er nog hoop.

Marco steekt z’n adoratie voor mannen als Christiano Ronaldo, Zlatan Ibrahimovich en Lionel Messi niet onder banken en stoelen. Vooral het feit dat deze spelers een zestigtal wedstrijden kunnen spelen per seizoen zonder aan dominantie in te boeten roemt hij. De gretigheid van Ronaldo ziet hij als een voorbeeld voor andere spelers. Zelfs als de buit al binnen is wil Ronaldo vaak doorgaan, nog meer scoren, en dat vind hij een unieke kwaliteit die niet altijd te vinden is bij de Nederlandse spelers.

Als grootste talent noemt hij nadrukkelijk Quincy Promes. De speler is wellicht niet al te bekend in Nederland aangezien hij in een ver land competitie speelt (Rusland), maar dat maakt zijn kwaliteiten niet minder. Vooral de veelzijdigheid spreekt Marco aan. Quincy Promes kan op meerdere posities in de voorhoede uit de voeten.

Read More

Een nieuw jaar en nieuwe kansen voor het Nederlandse elftal

De gefaalde EK-kwalificatie heeft het team pijn gedaan maar biedt ook perspectief voor de toekomst. Eventjes gelden de resultaten wat minder en is er tijd om het team opnieuw op te bouwen en een verjonging te laten plaatsvinden. Bovendien is er nu de tijd en rust om een breed scala aan spelers te laten opdraven om te kijken of er nieuwe aanwinsten tussen zitten. Iedereen krijgt een kans van de bondscoach. Dit houdt wel in dat het echte smeden van een collectief alsnog niet prioriteit krijgt. Allereerst is het zaak om de juiste groep te vormen en dan gaat het niet alleen om de kwaliteiten qua voetbal, ook de juiste mentaliteit moet worden meegebracht. Oranje heeft in het verleden te veel geleund op spelers die wellicht teveel voor eigen eer streden. Er moet nu een hechte groep opstaan waarbij iedereen in dienst van elkaar speelt.

Op deze manier wordt Oranje een team met jonge, gretige spelers die de toekomst hebben. Dat mOrange teamoet ook wel, want in de komende jaren zullen er spelers afvallen omdat ze een leeftijd bereiken waarop professioneel voetballen wellicht niet meer aan de orde is. Zowel Arjan Robben, Klaas-Jan Huntelaar en Robin van Persie zijn de dertig reeds gepasseerd en hebben niet meer het eeuwige voetballeven. Daarbij moet worden opgemerkt dat Arjan Robben, mits fit, nog steeds een enorm belangrijke toevoeging aan het team is, sterker nog, meestal is hij de beste speler op het veld en een enorme plaag voor de verdediging.

Dit jaar zal in ieder geval een transitiejaar worden en dat vergoed enigszins het leed dat het gemiste EK veroorzaakt. Het blijft interessant om te zien welke spelers hun kans grijpen. Wordt deze transitie juist ingevuld dat kan het team zich gaan opmaken voor vele succesvolle jaren. Hopelijk komt het WK in Rusland niet te snel.

Read More